Bu gün Azərbaycan ədəbiyyatının böyük söz adamı, Xalq şairi Zəlimxan Yaqubun anım günüdür. Onun adı çəkiləndə təkcə bir şair yox, xalqın ruhundan süzülüb gələn bütöv bir poetik dünyadan danışırıq. Zəlimxan Yaqub Azərbaycan ədəbiyyatında folklorla müasir düşüncəni, sazla qələm sözünü bir araya gətirə bilən nadir sənətkarlardandır.

Zəlimxan Yaqub 1950-ci il yanvarın 21-də Gürcüstanın Bolnisi rayonunun Kəpənəkçi kəndində dünyaya gəlib. Borçalı mühiti, xalq ədəbiyyatı, aşıq sənəti onun formalaşmasında mühüm rol oynayıb. Hələ gənc yaşlarından sözə maraq göstərən gələcək şair ilk şeirini 1966-cı ildə yerli mətbuatda dərc etdirərək ədəbiyyata ilk addımını atıb.

Təhsilini Bakı Dövlət Universitetinin Kitabxanaçılıq fakültəsində alan Zəlimxan Yaqub uzun illər kitab və söz mühitində çalışıb. “Azərkitab” sistemində, Azərbaycan Könüllü Kitabsevərlər Cəmiyyətində, “Yazıçı” nəşriyyatında fəaliyyəti onun həm ədəbiyyata, həm də oxucuya daha yaxından bələd olmasına imkan yaradıb. Bu illər şairin yaradıcılığında sözə məsuliyyət, fikrə dərinlik qazandırıb.

Zəlimxan Yaqubun poeziyası sadə dildə böyük həqiqətləri demək gücünə malikdir. Onun şeirlərində xalqın dərdi, sevinci, inancı, mənəvi dünyası aydın hiss olunur. Folklor motivləri, aşıq ruhu, milli düşüncə onun yaradıcılığının əsas xəttini təşkil edir. Məhz bu səbəbdən onun şeirləri oxucuya yad gəlmir, əksinə, doğma və tanış səslənir.

Şair təkcə ədəbi müstəvidə deyil, ictimai-siyasi həyatda da fəal olub. 1995–2005-ci illərdə Milli Məclisin deputatı kimi fəaliyyət göstərən Zəlimxan Yaqub söz adamının cəmiyyət qarşısında məsuliyyətini öz fəaliyyəti ilə təsdiqləyib. 2008-ci ildə Azərbaycan Aşıqlar Birliyinin sədri seçilməsi isə onun xalq sənətinə bağlılığının rəsmi ifadəsi olub.

Zəlimxan Yaqubun yaradıcılığına verilən yüksək qiymət onun aldığı fəxri ad və ordenlərdə də əksini tapır. “Xalq şairi” fəxri adı, “Şöhrət” və “Şərəf” ordenləri onun Azərbaycan mədəniyyəti qarşısındakı xidmətlərinin göstəricisidir. Onun 40-a yaxın şeir kitabının müxtəlif dillərə tərcümə olunması isə yaradıcılığının milli sərhədləri aşdığını sübut edir.

Ömrünün son illərində ağır xəstəliklə mübarizə aparsa da, Zəlimxan Yaqub sözə sədaqətindən vaz keçməyib. 2016-cı il yanvarın 9-da dünyasını dəyişən şair Bakıda Birinci Fəxri Xiyabanda dəfn olunub. Lakin onun söz dünyası bu gün də yaşayır.

Zəlimxan Yaqub Azərbaycan poeziyasında şifahi və yazılı ədəbiyyatın vəhdətini yaradan sənətkarlardandır. Onun şeirləri xalq yaddaşından qidalanır, milli dəyərləri yaşadır və gələcək nəsillərə ötürür. Bu gün onun anım günündə bir daha aydın olur ki, Zəlimxan Yaqub fiziki olaraq aramızda olmasa da, sözü ilə xalqın yaddaşında yaşayır.

Vəfalıymış

Nə vaxta arxalan, nə baxta aldan,

Nə dövran, nə də bir çağ vəfalıymış.

Min bir daşürəkli dostdan, tanışdan

Bir daşlı, qayalı dağ vəfalıymış.

Nə toxa bel bağla, nə aca söykən,

Nə şaha arxalan, nə taca söykən,

Özün basdırdığın ağaca söykən,

Bağbandan min dəfə bağ vəfalıymış.

Zəlimxan dilində min dürlü dastan,

Gah toydan söz açır, gah da ki, yasdan.

Bahalı köynəkdən, əlvan libasdan

Kəfən etibarlı, ağ vəfalıymış.